نمایشگاه 1 3
اسلاید 1 8
معرفی شرکت 9
عدم موفقیت واکسیناسیون طیور

در پرورش طیور اگر خطر بروز یک بیماری در منطقه ای کم باشد نیازی به انجام واکسیناسیون وجود ندارد زیرا ممکن است هزینه های آن بیش از منافع حاصل باشد.در صورت تصمیم به انجام واکسیناسیون جهت اطمینان از موفقیت آن عوامل بسیاری باید مد نظر گرفته شود.

عدم موفقیت واکسیناسیون هنگامی رخ می دهد که متعاقب تجویز واکسن میزان کافی پادتن (تیتر ایمنی ) در بدن نیز ایجاد نشده و گله همچنان در برابر بروز بیماری مستعد باشد.در چنین مواردی به طور طبیعی اتهام اصلی متوجه واکسن است.اگر چه این موضوع قطعا یک نکته بسیار مهم می باشد اما جهت ارزیابی عدم موفقیت واکسیناسیون عوامل دیگری نیز باید مد نظر قرار گیرد.برخی از این عوامل عبارت اند از :

1.میزان بالای ایمنی مادری جوجه های جوان  موجب عدم تکثیر کافی واکسن های زنده و در نتیجه موجب کاهش ایمنی حاصل می شود.

برای مثال جوجه های حاصل از مرغهای مادر با تیتر ایمنی بالا بر علیه بیماری گامبورو ممکن است برای مدت ها دارای ایمنی مادری بر علیه این بیماری بوده و در صورت انجام واکسیناسیون پاسخ مناسب ایمنی حاصل نگردد.

2.استرس ممکن است توانایی پرنده در ایجاد پاسخ مناسب ایمنی را کاهش دهد.استرس شامل شرایط محیطی نامساعد همانند تغییرات ناگهانی دما و رطوبت، تغذیه ناکافی، انگل ها و سایر بیماری ها می شود و تا هنگام رفع عوامل استرس زا گله نباید مورد واکسیناسیون قرار بگیرد.

3.واکسن های زنده در اثر عدم رعایت شرایط مناسب طی حمل و نقل، نگهداری و تجویز، غیر فعال می شوند.قبل از تجویز واکسن های زنده شماره سریال و تاریخ انقضا روی ویالهای واکسن را بررسی و ثبت نمایید.

واکسن ها را طبق شرایط توصیه شده توسط کارخانه سازنده نگهداری و حمل و نقل نمایید.به یاد داشته باشید هنگامیکه یک واکسن رقیق می شود به سرعت شروع به نابودی می نماید.برای مثال واکسن برونشیت عفونی 50 درصد از توان خود را طی کمتر از یک ساعت از دست می دهد.

4.واکسن ممکن است حاوی سویه یا سروتیپ دقیق مورد نیاز جهت ایجاد ایمنی نباشد.به این ترتیب اگر چه واکسن به روش صحیح تجویز گردد و تیر ایمنی یکنواخت و کافی نیز ایجاد نماید اما گله هنوز در برابر سویه بیماریزای موجود حساس است.برای مثال اغلب واکسن های برونشیت عفونی حاوی سروتیپ های ماساچوست و کانکتیکات هستند و اگر پرندگان واکسینه شده در معرض ویروس سروتیپ های فلوریدا، آرکانزا یا سایر سروتیپ ها قرار گیرند، بیمار می شوند.

5.توزیع نامناسب واکسن از طریق آب آشامیدنی یا اسپری موجب می شود طیور در برخی از قسمت های آشیانه واکسن دریافت ننماید.

اعتماد به انتقال واکسن از پرنده ای به پرنده دیگر خطر آفرین می باشد.

همچنین عدم دقت به هنگام تزریق واکسن های کشته شده نیز منجر به عدم ایمنی برخی از پرندگان می شود.

6.امکان دارد که پرندگان در هنگام واکسیناسیون در دوره نهفته بیماری باشند و علی رغم تجویز صحیح واکسن، گله بیمار گردد.این نکته باید مورد توجه قرار گیرد که پس از واکسیناسیون با واکسن های زنده ویروس تقریبا 4 تا 5 روز زمان جهت ایجاد ایمنی مورد نیاز می باشد.

7.پرندگان ممکن است به واسطه عفونت با ویروس مارک و گامبورو  یا مصرف خوراک آلوده به سطوح بالای مایکوتوکسینها دچار سرکوب ایمنی شوند.اصطلاح مذکور به این معنی است که اجزا سیستم ایمنی به طور صحیح کار نمی کنند و این امر منجر به عدم پاسخ مناسب به واکسیناسیون و افزایش واکنش های ناخواسته واکسن می شود.

8.کیفیت نامناسب واکسن از قبیل میزان کم ویروس، آلودگی و غیره می تواند موجب عدم موفقیت واکسیناسیون گردد.البته به دلیل رعایت کنترل کیفی بسیار دقیق در موسسات سازنده واکسن این موضوع به ندرت اتفاق می افتد.

واحد تحقیق و توسعه آویژه دانه 

لیست